domingo, 21 de octubre de 2018

Panteón 344

​Han regresado a tu tumba
mis flores rojas muy rojas
para el Día de las Flores,
ahora en este nicho
que es nuestro y no de otros.

Ya estás, mamá querida, 
en tu casiña, tesoro,
comprada con los sudores
de tu hija y de tu esposo.

Seguro que estás decindo
que queres máis poesía
da nena que recitaba
verbas ceibes e sentidas
e sementaba poemas
cando xa os escribía
e ti reías con ela,
i eu reía contigo
naqueles días que enchía
coas miñas poesías.

miércoles, 1 de agosto de 2018

La herencia del tío

​Renunciar a todo y a nada
¿Renunciar al recuerdo?
Renunciar diciendo no
¿Renunciar diciendo pero?
Renunciar es renunciar
Renunciar es un no eterno
Renunciar viene con dudas
Renunciar a una herencia
de un trozo que era suyo
en un mío que no quiero
Yo renuncio (así lo digo)
Yo no quiero (así lo siento)

lunes, 25 de junio de 2018

El tío Ché

​Voy a verlo todos los días.
Hoy dormía.
Intentó despertar
Mirarme
Volvieron a cerrarse sus párpados
Lo dejé dormir
Por la tarde vuelvo, le dije,
o no sé si se lo dije,
y no fui.
Estoy aquí, con mi pena,
y tú, mamá, me dirías:
¡espabila!

sábado, 16 de junio de 2018

El tío Che

​El dolor
El horror
La muerte
No sé si he perdido la guerra,
pero dicen que cae
y yo todavía no creo.

No quiero creerlo

El horror me muerde
La angustia pesa
No puedo creerlo
No puedo, mamá
No puedo...
No puedo.