Chove nesta Coruña miña
e penso en ti, leiriña miña,
penso na túa terra mollada,
na túa herba medrando,
no canto dos grilos,
nos páxaros que voan
ata o cumio da árbore que queda.
Penso en ti, ¡cánto penso!
Penso que aínda es miña,
pero sabes que teño que venderte
porque xa non podo máis,
xa veñen elas.
Ven o demo, leiriña miña,
veñen as bruxas, as demas,
as mulleres de negro cos homes negros,
ven o inferno.
No hay comentarios:
Publicar un comentario